Tweelinggedichten ‘Als’ & ‘Stel’

In navolging van mijn vorige post, die overweldigende reacties teweeg gebracht heeft, nu deze twee aan elkaar verwante gedichtjes.

Ze gaan over perspectief:  wpid-twins2.jpg

Als?

Wat als…

Geweld alles is wat je kent
Je niet voelt dat je van waarde bent
Je niet weet wat het betekent veilig te zijn
Je geconditioneerd bent met afwijzing en pijn

Wat als…

Tranen niet meer naar buiten komen
Je van binnen lijkt te overstromen
Je hoop en fantasie niet kan onderscheiden
Dromen leidt tot meer lijden

Wat als…

Je nooit meer kan zijn dan dat kind:
Misbruikt.
Weggegooid.
Onbemind.

Stel!

Stel dat…

Je je dosis narigheid al hebt gehad
Je de schoonheid van ‘t leven onderschat
Een ‘happy end’ echt bestaat
De weg erheen ook over bergen gaat

Stel dat…

De dingen nu anders zijn
Er een einde komt aan lijden en pijn
De ergste strijd al gestreden blijkt
Iemand je z’n hand reikt

Stel dat…

Je meer kan zijn dan dat kind:
Een volwassene
die zichzelf
hervindt!

Advertenties

2 gedachtes over “Tweelinggedichten ‘Als’ & ‘Stel’

    1. Ik denk dat je daar altijd een beetje tussen heen en weer zult bewegen.

      Zelf heb ik soms ook het gevoel dat ik er niet ben en ook nooit zal komen, maar steeds vaker heb (en hou) ik het gevoel dat ik het wel ga redden 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s