Loveletter to yourself

dvhmkGisteren was de Dag van het Misbruikte Kind in Driebergen. Ik heb daar een aantal van mijn lezers mogen ontmoeten; Het was fijn jullie te zien!

Ik vind het lastig om te beschrijven wat ik precies voel met betrekking tot gisteren, want het is zoveel en een deel van mij wil graag koesteren wat woorden nog niet hebben gerationaliseerd.

De DvhMK is in ieder geval erg belangrijk voor me. Maanden en maanden ben ik al bezig geweest met de voorbereidingen. Een van de workshopgevers bijvoorbeeld ; In mijn ogen onmisbaar op deze dag, heeft in mei al toegezegd te komen en sinds die tijd hebben we afgestemd.
Om vervolgens zelf deel te nemen aan die workshop en iets van het rotsvaste vertrouwen dat ik in deze persoon heb, ook bij de andere deelnemers te zien ontstaan en ze te zien groeien, raakt me. Heel erg.

De lezing van Thérèse Evers, docent zeden, slachtoffer van seksueel misbruik en de schrijfster van De Som der Delen, was precies wat ik hoopte dat het zou zijn toen ik haar voor deze dag heb gevraagd. Haar boek is ontzettend belangrijk voor me (geweest), want het benoemt precies waar het over gaat: Ja, je bent beschadigd en getraumatiseerd en dat had nooit mogen gebeuren, maar het is wat het is. Je hebt het al overleefd toen. Je overleeft ook je herstel nu. Het is voorbij.
Ze zei ook iets heel belangrijks over schuldgevoel: Het is een trucje van de geest om niet die totale machteloosheid te hoeven voelen die er eigenlijk onder zit. Het is de illusie dat je wat had kunnen doen, waardoor je het minder erg maakt en niet al die emoties hoeft te voelen die je het gevoel geven uit elkaar te vallen. Je zult echter niet uit elkaar vallen, want je hebt al overleefd.
Dit is misschien wel een van de belangrijkste lessen die ik zelf van mijn therapeute geleerd heb. Ik ben zo blij dat Thérèse dit gisteren benoemd heeft. Iedereen, ieder slachtoffer, verdient het om dit te horen.

“Schuldgevoel is de illusie dat je wat had kunnen doen, om niet de verpletterende machteloosheid te voelen van de werkelijkheid waarin je niets kon doen.”

Dat is dus wat schuldgevoel is. Het is onnodig en onterecht. Maar dit betekent niet dat je het vervolgens moet gaan veroordelen, immers:

“Schuldgevoel heeft je toen beschermd. Nu je het niet meer nodig hebt, mag je het bedanken en laten gaan”

Het is makkelijk voor mij om over inhoudelijkheden van de dag te schrijven, dat merk ik nu ook, maar de kern is dat de Dag van het Misbruikte Kind heel belangrijk en betekenisvol voor me is, vooral gevoelsmatig: De verbinding die ik mocht voelen met de rest van onze kerngroep en met andere lotgenoten, dat ik steeds weer kies om mijn kwetsbare kind de ruimte te geven tijdens het ritueel, omdat het zo’n veilige setting is. En hoe alles bij elkaar komt op zo’n dag…

Er was zelfs ruimte voor mijn grootste liefde; schrijven. Ik mocht namelijk samen met een andere schrijfster een schrijfworkshop geven, een plenaire. Best spannend met 90 deelnemers, maar absoluut de moeite waard!

De schrijfworkshop, ‘Loveletter to Yourself’, had als doel dat deelnemers een lieve brief aan zichzelf schreven: “Wat had je echt gewild dat iemand tegen je zou hebben gezegd?” “Wat heb je nodig om te horen?” “Hoe wil je dat anderen jou zien?” “Hoe wil je jezelf zien?” “Wat zijn nou goede eigenschappen/mooie kanten van jou?”

In de voorbereiding van de workshop heb ik natuurlijk ook zelf deze brief geschreven; Je kunt mensen niet vragen iets te doen, wat je niet zelf bereid bent om te doen.

Ik wil mijn ‘loveletter’ graag met jullie delen, juist omdat ik dat niet makkelijk vind. Ik hou namelijk van overwinningen.


17 Augustus 2015

Lieve Mariska,

Vandaag keek ik in je ogen en toen zag ik alles. Ik zag je intelligentie, je levenslust en je waarde, maar ik zag toen ik goed en met aandacht keek, ook je kwetsbaarheid en je pijn. Ik zag iets van het duister achter je ogen; Ik zag de schaduw die soms vluchtig over je lach schuift, zoals wolken weleens doen voor de zon en ik wist dat je me nodig hebt.

Het is niet eerlijk om te doen alsof ik dat eigenlijk niet allang wist, maar weet je, ik vond het eng om met zoveel aandacht naar jou te kijken. Ik vond het moeilijk om je echt te zien. Ik was bang om je verdriet te zien en dan niet te weten wat ik ermee moet doen, bang om fouten te maken. Jij bent ook bang voor fouten, nog steeds. Fouten hebben te vaak geleid tot pijn, afwijzing, zelfs straf. Ik voel dat. Ook ik ben bang.

Ik wil je niet langer afwijzen. (Angst is maar angst en ik voel ook nog liefde). Zullen we afspreken dat ik daar nu en hier mee ga stoppen?

Ik heb goed naar je gekeken vandaag en ik zal steeds opnieuw met aandacht naar jou kijken. Ik zie en voel wie je was, wie je bent en wie je kunt zijn. Ik ben trots op jou en ik weet dat ik niet meer bang hoef te zijn om de littekens op je ziel te zien. En trouwens, al het omringende weefsel is nog piekfijn.

Je hebt een trauma, maar je bent het niet.
Je werd nooit gezien, gehoord, geholpen, maar ik zie jou nu.
Anderen behandelden je waardeloos, maar ik erken jouw waarde.

Wat zijn we eigenlijk sterk samen, jij en ik!
Onze relatie begon zo wankel, zo onzeker, maar we worden steeds steviger en dat hebben we toch maar mooi samen bereikt.

Ik hou van je en dat zal ik je steeds opnieuw vertellen, zodat je het op een dag altijd zult voelen.

Veel liefs van je zelfcompassie.



Ik denk, nee ik weet, dat je pas kunt groeien als je zacht kunt zijn. Het gaat niet zozeer om het vinden van kracht (Kijk wat we al hebben overleefd!), maar om het verdragen van kwetsbaarheid. Het is juist die kwetsbaarheid die ons waardevol en menselijk maakt.

Schrijf jij ook die lieve brief?

Advertenties

6 gedachtes over “Loveletter to yourself

  1. Hoi Mariska,

    Mag ik je danken voor je workshop en mijn vernieuwde brief toe sturen, weer een stap verder door hulp van jouw!

    Ik was die vrouw gisteren met oranje sjaal en grijs vest en zat uiteindelijk op de voorste tafel bij je!

    Je was een tikkeltje nerveus maar wat deed je het goed!

    Dank je wel en ga vooral zo door, ooit wil ik ook bij de kerngroep helpen maar nu nog niet!

    Eerst de laatste loodjes nog verwerken!

    Heel veel liefs en dank,

    Groetjes Marijke Hakvoort

    Like

  2. Dag Marijke,

    Net als Lucia word ik een beetje nerveus van de microfoon, maar uiteindelijk vond ik het heel fijn om de workshop, samen met Elizabeth, te mogen geven.

    Ik vind het zo fijn om te lezen dat het je wat opgeleverd heeft. Goed ook dat je weet wat je wel en niet wilt qua kerngroep.

    Leuk dat je uiteindelijk zo dicht bij me hebt gezeten en om je gezien te hebben. Je leest mijn blog inmiddels al best een poosje.

    Ik ben heel benieuwd naar je brief, natuurlijk mag je me die sturen.

    Enne, blijf die mooie stappen maken!

    Lieve groet,
    Mariska

    Like

  3. Hoi Mariska,

    Wat een mooie brief heb je aan jezelf geschreven. Ik vond het een waardevolle workshop. Ik denk dat het heel helend werkt om af en toe zo’n brief aan jezelf te schrijven.
    Alles bij elkaar was het een bijzondere dag.

    Warme groet,

    Monique

    Like

  4. Hay Monique,

    Bedankt voor je woorden van waardering!
    Fijn ook dat je wat aan onze workshop gehad hebt, dat was precies de bedoeling.
    Goed dat je de eerste was die je brief wilde voorlezen! Een mooie overwinning.

    Ik vond het ook een prachtige dag.
    Ik hoop je vaker bij ons te mogen zien.

    Lieve groet,
    Mariska

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s