Als vergeven zoveel pijn doet…


Voordat je dit gaat lezen, wil ik je vertellen dat de situatie die ik in dit bericht beschrijf, veel bij je op kan roepen. Als je denkt dat je hier niet tegen kunt, zorg dan dat je niet alleen bent als je het toch wilt lezen. Als je denkt dat het wel lukt en het blijkt tijdens het lezen toch niet goed te gaan, stop dan. Dat mag altijd.

Dit is een ander soort blog dan jullie van me gewend zijn, want het is een ‘Work in Progress’ thema. Om inzichtelijk te kunnen maken wat voor strijd ‘vergeven’ voor me was; is, was het nodig om datgene wat vergeven diende te worden heel duidelijk te schetsen. Normaliter schets ik niet zo uitgebreid wat er is gebeurd, omdat ik graag wil focussen op het nu. In het nu kun je namelijk dingen veranderen; Zelf je keuzes maken (en daar verantwoordelijkheid voor nemen), iedere dag weer.

Toch gaat deze blog juist ook heel erg over het nu: Over hoop, zachtheid en compassie, over mogen loslaten en kunnen herpakken.
De weg had (heeft) misschien veel hobbels en kuilen vol met modder waarin ik soms een poosje vast gelopen ben, maar dat is niet erg. Dat is heel normaal gegeven de omstandigheden.
Ik ben blij dat ik inmiddels op het punt ben, dat ik zie hoe mooi de bomen langs het pad zijn en hoe heerlijk de bloemen erlangs ruiken.

Vergeving dus.
De post vind je hier

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s