Toch nog soms, maar steeds vaker…

Over herstel.

Soms

Soms schrik ik misschien een beetje
als je onverwacht naar me reikt
Soms vluchten mijn ogen weg van de jouwe
wanneer je met aandacht naar me kijkt

Soms maakt mijn maag een gekke koprol
(die ik dan verstop achter mijn lach)
wanneer je me bij mijn schouder pakt
-gewoon omdat je me graag mag

Soms tril ik zelfs een beetje
in jouw armen, teder om me heen
Dan wil ik je dicht, dicht, dichterbij,
maar opeens is daar die steen

Soms ploft die zomaar ineens loodzwaar,
zwoegen mijn schouders onder het gewicht
Dan is ‘het’ opeens weer hier
en knijpt ‘hij’ mijn keel weer dicht


Steeds vaker

Steeds vaker schud ik van het lachen
niet meer ingehouden maar schaterend luid
Steeds vaker doet mijn buik pijn van vreugde
is ’t van geluk dat ik mijn ogen sluit

Steeds vaker ook komen er tranen
gewoon omdat ze er nu mogen zijn
Dan voel ik van alles naast elkaar,
is er meer dan alleen maar pijn

Steeds vaker en dieper kan ik me verbinden
met de mensen die ik zelf in mijn leven kies
Mensen die me kunnen koesteren en aanraken
zonder dat ik mezelf verlies

Steeds vaker verdwijnt dat ‘soms
De regie ligt nu bij mij
Steeds groter mag ik groeien
Daar en toen is echt voorbij

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s