Dromen over regie

Jarenlang heb ik nachtmerries gehad. Soms meerdere malen per nacht, dan weer een tijdlang niet. Wat ik droomde was altijd hetzelfde: Een levensechte herhaling van de dingen die mij als kind overkomen zijn. Verschrikkelijke buikpijn-dromen vol machteloosheid, die zo realistisch waren, dat ik er, wanneer ik er uit wakker schrok, een tijdje voor nodig had om mezelf te overtuigen dat het “maar gewoon een droom was”.

Dromen hebben een functie: Het is een manier van je hersenen om informatie te verwerken en (zintuiglijke) indrukken te ordenen. Bij mensen met een post traumatische stress stoornis echter, zijn dromen vaak vooral een vorm van herbeleving: het traumatisch herhalen en herhalen van informatie die nog niet voldoende verwerkt is. Zodra dit verwerken wel op de goede manier gebeurt en de informatie op de juiste plek in het geheugen opgeslagen wordt, bijvoorbeeld door therapie, nemen ook de nachtmerries af.

De laatste tijd heb ik regelmatig dezelfde droom. Het is geen leuke droom, maar zeker ook geen nachtmerrie:

In mijn droom ben ik ergens op een openbare plaats; Een discotheek? Een kroeg? Bij het wakker worden zegt het me niets, maar in mijn droom is het bekend. Ik ben er met een vriendin. Soms iemand die ik werkelijk ken, soms iemand die ik alleen in mijn droom ken. We praten en lachen en het is gezellig. Ik voel me ontspannen. Het is een leuke avond.

Zodra mijn vriendin weg gaat om drinken te halen of naar het toilet te gaan, verandert de situatie.

Iemand benadert me ongemerkt van achteren en slaat een arm om mijn hals. Instinctief herkent mijn lijf het lijf waar ik nu tegenaan gedrukt sta. Een stem noemt mijn naam en zegt in mijn oor: “Wij hebben nog wat af te maken samen”. IJskoude angst overspoelt me. Mijn spieren spannen zich. Vingers haken in de lussen van mijn broek en een duim verdwijnt onder mijn broekboord. Nee! Ik bevries. Waar is mijn vriendin? Waar zijn mijn handen? Met mijn handen kan ik… Ik moet… Wat moet ik doen? “Jij gaat nu met me mee naar buiten en als je ook maar probeert om weer weg te lopen, zal ik je met plezier herinneren aan wat er dan gebeurt” Terwijl hij dat zegt, trekt hij me nog wat meer achterover. Ik verlies mijn balans. Ik verlies. Ik… Nee!
Voor ik goed besef wat er gebeurt, heb ik mezelf achterover tegen hem aan laten vallen. Hij wankelt. En opeens is daar mijn elleboog. “Nooit meer”
Ik voel en hoor de impact, maar ik kijk niet. Ik wil alleen maar weg en hij is geen seconde meer waard dan de tijd die ik al aan hem heb besteed. Mijn benen rennen zonder te vluchten. Ik leef.

Soms gaat de droom nog verder: Soms was er een toeschouwer, een vriend, iemand in wie ik vertrouwen heb, die zag wat er gebeurde, die van plan was me te helpen, voordat hij zag dat ik het allemaal onder controle had. Hij zegt dan dingen die mijn gevoel van regie bekrachtigen en die me tegelijkertijd het gevoel geven dat ik waardevol ben, dat er van me gehouden wordt; Dat dingen nu anders zijn en dat ik nu mensen om me heen heb die niet passief zouden blijven toekijken.

Ik zei al dat het geen leuke droom was, maar het is ook zeker geen nachtmerrie. Het is een realistische droom over waar ik nu sta.

Niemand is onkwetsbaar voor gevaar, pijn en verdriet. Deze dingen horen bij het leven. Je kan je ogen ervoor proberen te sluiten, of bibberend in een hoekje kruipen, omdat je bang bent voor de werkelijkheid, maar dan verzwak je jezelf alleen maar. Het is er en het verdwijnt niet. Het enige wat je op die manier laat verdwijnen is jezelf...

In mijn droom ben ik bang. Heel bang. Natuurlijk ben je dat in zo’n situatie. Maar angst betekent niet dat het al verloren is. Angst is alleen maar een boodschapper die heel hard roept: “Dit is niet goed. Blijf niet in deze situatie. Verander wat je kunt veranderen, want dat is nodig.”

Ik had de regie; De hele situatie lang had ik de regie. Mijn dader probeerde me over te halen de regie aan hem over te dragen. Hij probeerde me te intimideren. Hij probeerde me achterover te trekken; Letterlijk uit balans te krijgen, maar zelfs als je valt, kun je nog kiezen hoe je valt. Er is altijd keuze.

Mijn lijf begreep het eerder dan mijn hoofd: “Jij wilt dat ik val? Prima, dan val ik, maar wel op mijn voorwaarden”.

Regie, dus.

Als volwassene kan je kiezen. Ik zeg niet dat je opties altijd fantastisch zijn, maar er is altijd keuze. Maak daar gebruik van.

En de toeschouwer?

Ik heb ervoor gekozen mezelf te omringen met gezonde, veilige anderen. Mensen van wie ik op aan kan. Of dat nou betekent of ze voor, naast, of achter me zullen staan.

Omring jezelf met mensen die de regie bij jou laten. Die toejuichen dat jij jij bent; Je keuzes accepteren omdat het jouw keuzes zijn, niet omdat het zou zijn wat zij zouden kiezen. Omring jezelf met mensen die je waarde zien, altijd.

En vergeet niet je eigen waarde. Nooit.

Advertenties

7 gedachtes over “Dromen over regie

  1. Herkenbaar, ik droom elke nacht de raarste, verschrikkelijkste, angstigste, meest chaotische dingen maar nóóit over het misbruik! Tot afgelopen weekend, 2 dgn achter elkaar. Ik denk dat mijn brein nu, na emdr, er pas aan toe is om me erover te laten dromen ofzo.
    Ik weet niet of het anders te verklaren is.
    Bedankt voor deze mooie blog weer. Ik ben nog niet zover als jij maar hoop daar wel te komen.
    X

    Like

    1. Dag Maaike,
      Ik denk dat je dat goed hebt ingeschat. Door therapie, zeker door een therapie als EMDR die zich richt op de belasting van het werkgeheugen, kan het zijn dat je juist gaat dromen. Dit zijn dan verwerkingsdromen. ’s Nachts ga je als het ware verder met het ‘processen’ van je trauma.
      Het klinkt alsof je heel goed bezig bent, ga zo door! 🙂

      En wat je schrijft over die chaotische dingen; Ook dat is normaal. Dromen kunnen heel abstract zijn. Ik hoop dat je binnenkort alleen nog maar mooie dingen droomt en ik heb er wel vertrouwen in dat je ook zo ver komt.

      Liefs,
      Mariska

      Like

      1. Bedankt voor je reactie.
        Ik heb zolang ik me kan herinneren altijd periodes met veel en heftig dromen gehad. Toen ik stevig met mezelf aan de slag ging in therapie werden die periodes van dromen gewoon 1 lange periode, het stopte niet meer. En nu heb ik dus ook nog EMDR erbij gehad en komen er ‘ineens’ die 2 dromen over misbruik bij. Vond het altijd een beetje vreemd dat ik geen herbeleving had in m’n dromen maar vandaar dus nu de verklaring van mezelf dat t er nu pas aan toe is.. Ook de dromen gaan uit de overlevingsstand 🙂

        Liefs, Maaike

        Like

      2. Mooi gezegd dat laatste. En klopt helemaal. Uiteindelijk beweegt alles naar meer integratie.

        Gaat het goed met EMDR?

        Fijne nacht,

        Liefs.

        Like

      3. Heb ‘het hele misbruik’ inmiddels behandeld. Ging me erg goed af al was het soms heel spannend of heftig natuurlijk. Nu even pauze en voorzichtig bezig met cgt maar dat is even wennen nog. En eens kijken wat er nog meer zit waar ik nog emdr op kan laten doen. Het is een soort wondertherapie vind ik! En naast dat alles heb ik ook al anderhalf jaar haptotherapie, ook erg fijn!!!

        Jij ook een fijne nacht.

        Liefs!

        Like

  2. Zoals ik er naar kijk, biedt de droom een mogelijkheid tot transformatie door te focussen op de betekenis van de woorden: “Wij hebben nog wat af te maken samen”. Een dialoog met deze gedroomde aanrander zal, volgens mij, het mogelijk kunnen maken dat de droom niet meer hoeft terug te keren.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s