De enige die jou tegenhoudt ben jij

Mensen die in hun leven, met name in hun jeugd, hebben ervaren in meer of mindere mate machteloos te zijn, zijn geneigd om nu, terwijl ze volwassen zijn en de omstandigheden anders zijn, nog steeds te handelen alsof ze werkelijk zo machteloos zijn als ze zich voelen.

Ik schrijf hier meer over in mijn blog over aangeleerde hulpeloosheid

Hoewel ik het mechanisme begrijp en ook wel herken, vind ik het verdrietig te bedenken hoe zoveel mensen die eindelijk fysiek vrij zijn van de personen en gebeurtenissen in hun leven die zo slecht voor hen waren, zichzelf gevangen zetten in hun hoofd. Nog steeds. Iedere dag opnieuw.

Wat als  ik je vertel dat de deur van die gevangenis gewoon open is?

Wat als ik je vertel dat je gewoon naar buiten kunt lopen?

Wat als ik je vertel dat er dan niemand achter je aan komt rennen om je weer terug te gooien in die donkere koude cel?

Wat als ik je vertel dat niemand je komt straffen voor je ongehoorzaamheid, omdat dat niet is hoe de wereld werkt?

Wat als ik je vertel dat je gewoon vrij bent om te gaan?

Uiteindelijk gaat het om toestemming.

Geef je jezelf toestemming te gaan?
Geef je jezelf toestemming om vrij te zijn?
Ook als dat betekent dat je los moet laten wat je altijd hebt geloofd?
Ook als dat verandering betekent?

Verandering is nooit makkelijk. Mensen houden van zekerheid, van voorspelbaarheid, zelfs als dat betekent dat de voorspelbare omstandigheden vervelend zijn.

Maar dit is eigenlijk een illusie.

Het leven hoeft namelijk niet vervelend te zijn: Het leven kan leuk zijn, grappig, ontroerend, verwarmend, prettig, spannend, fantastisch…

De dingen die jij hebt meegemaakt waren dat niet. Ze waren vervelend, verwarrend misschien en vooral niet normaal. Daarom heb je er  ook last van. Nu nog.

Misschien creëerde je illusies van veiligheid in je hoofd om te kunnen overleven op dezelfde manier als dat je nu een illusie van gevangenschap creëert en in stand houdt.

Ik begrijp het, ik begrijp het echt.
Maar het  is zo verdrietig.
En zo onnodig.

Ik hoor vaak van mensen: “Het is zo onrechtvaardig wat mij is aangedaan. Het is zo oneerlijk hoe ik moet leven!”
Maar wat als je niet zo hoeft te leven?

Wat als je je pijn af kunt leggen? Je slachtofferschap los kunt laten? Je gevangenschap kunt beëindigen?

Wat als dat allemaal kan omdat je nu kunt kiezen?

Wat kies je dan?

Geef jezelf toestemming.

Advertenties

2 gedachtes over “De enige die jou tegenhoudt ben jij

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s