Randori en tegengestelde ervaringen

suusjiki
Fotorechten: S Lentjes. JSK

Het is jullie vast al opgevallen dat het een beetje stil is op Samen Helen. Ik schrijf veel in mijn hoofd, maar op de een of andere manier vervliegt het voor het z’n weg naar het web heeft gevonden. Mijn laptop die vaker niet doet dan wel, heeft hier helaas ook een aandeel in.

Voor vandaag heb ik eigenlijk alleen vaag in mijn hoofd waar ik over wil schrijven. Nu past dat op zich wel prachtig bij de titel van mijn blog; Randori is namelijk een Japanse term die in de Martial Arts wordt gebruikt om free style aan te geven of free practise.

Vorige week vrijdag was ik bij Aikido en vermoedelijk omdat het de laatste les is van onze hoofdinstructeur voor de zomerstop, stond deze in het teken van Randori.

Door omstandigheden had ik helaas een maand niet kunnen trainen en ik was daardoor voorafgaand aan de les erg gespannen. Het blijft toch best wel een ding en ik ben nog zo’n beginner en ik was vast alles vergeten en bla bla bla…
Natuurlijk is dat geen reden om niet te gaan, maar om eerlijk te zijn stond het huilen me echt nader dan het lachen bij aanvang van de les. De uitgebreide warming-up hielp me, hoewel dat anders meestal wel gebeurt, ook niet om dichter bij mezelf te komen en twee uur les leek opeens ver-schrik-ke-lijk lang. Maar goed, het kan niet altijd even leuk zijn uiteraard.

We begonnen de les zoals altijd met wat technieken, maar al gauw werden die afgewisseld met speelse oefeningen die iedereen stiekem ontzettend leuk vond. Alles stond in het teken van ontspanning (wat bij Aikido en überhaupt in het leven een belangrijk concept is) Er was bijvoorbeeld een oefening die je met je partner moest doen, waarbij je elkaar om de beurt met vlakke hand en enige kracht tegen het hoofd moest slaan. De oefening ging over bereidheid (om te slaan) en over ontspannen een ‘aanval’ tegemoet treden. We moesten proberen om echt contact met onze partner te houden en niet te schrikken (niet om je actie en niet als reactie). (Ik ken nog iemand die dat vast een leuke oefening vindt…) Ik wist al dat dit een lastige oefening voor mij zou worden, maar ik heb uiteindelijk ontzettend gelachen met mijn partner die me natuurlijk moest plagen met mijn face-flaw. (Ik knipperde als ik hém moest slaan) “Maar hoe kan het erger zijn om mij te slaan, hóe dan?”  Ehm.

Een andere oefening die we deden was dat je partner je tegen de grond moest trekken/ duwen/werpen op welke manier dan ook, maar zonder techniek. Degene die viel moest zich overgeven en ontspannen vallen, zonder zijn val te breken. Ik weet niet of jullie je er wat bij kunnen voorstellen, maar het is echt heel leuk om lomp tegen de grond te storten.

Een randori-les dus met veel leuke speelse oefeningen waarin veel gelachen en geprobeerd werd.
Een ander accent van de les lag op het vinden van je Ki; Centrum oefeningen zogezegd. Door bijvoorbeeld tegen elkaar aan te leunen en diep en vanuit je buik adem te halen en je lijf goed te voelen en in je hoofd te besluiten welke kant je op wilt, kon je een ander die kant op bewegen: Ontspanning + Bereidheid en dit steeds in contact met de ander. Zo kan je voelen wanneer je je arm tegen die van de ander hebt, welke kant hij op wil, voordat hij daadwerkelijk die kant op beweegt. Ik vond dit hele fijne oefeningen en werd hier heel rustig van. Het is fijn om zo dicht bij iemand te zijn en te mogen voelen, te mogen spelen, dingen te mogen uitproberen, zonder dat er vervelende dingen kunnen gebeuren; zonder dat het ‘goed’ hoeft te gaan.

Om eerlijk te zijn vlogen de ‘verschrikkelijke twee uur’ voorbij.

De reden dat ik mijn ervaringen in deze les aanhaal, is omdat ik wat wilde zeggen over hoe belangrijk het is om te spelen; Om te proberen. Kinderen leren vooral door spel. Trial en Error. Ze proberen iets en als het niet werkt proberen ze het volgende, etc etc. Dit is een prettige manier van leren en ook heel efficiënt. Dit is denken in mogelijkheden en testen welke van die mogelijkheden het beste is. Niet alleen de uitkomst is prettig, maar ook de weg er naar toe. En ‘prettig’ is weer een belangrijke bekrachtiger.

Als je als kind onveilig bent opgegroeid heb je misschien niet geleerd, of ben je verleerd, om ‘gewoon te spelen’.  Ik merk bij mezelf en bij anderen die ik ken met een traumatische jeugd, dat het heel moeilijk is om dingen te proberen, om keuzes te maken (zelfs al als het gaat om kleine dingen). Het is niet vanzelfsprekend en voelt tegennatuurlijk. Tegelijkertijd heb ik gemerkt hoe helend tegengestelde ervaringen zijn. Kunnen spelen, kunnen kiezen, kunnen proberen zonder in levensgevaar te zijn is op zichzelf al een hele belangrijke tegengestelde ervaring. De dingen die ik uitprobeer, zoals bijvoorbeeld in die Aikido-les, zijn als je er wat meer inhoudelijk naar kijkt ook weer allemaal kleine tegengestelde ervaringen. Denk aan de Randori-les: Ik ben in een paar minuten tijd wel tien keer tegen de grond getrokken/geduwd/gesmeten en steeds opnieuw betekende de klap waarmee ik de mat raakte niet het einde van mijn vrijheid, maar het begin ervan. Hoe mooi is dat!

Ik schrijf altijd over het belang van keuzes maken, maar nog belangrijker is misschien wel spel. Ook volwassen spelen. Ook ‘stoere Martial Artists spelen, óók degenen met zwarte band. Het heet dan misschien Randori, maar uiteindelijk komt het allemaal neer op dingen uitproberen en jezelf toestaan dat dat leuk mag zijn.
Creëer tegengestelde ervaringen. Haal in wat je gemist hebt. (Natuurlijk kan dat lang niet met alles, maar met veel dingen ook wel.) Overtuig je hoofd en je lijf van hoe anders het nu is. Je mag dat steeds opnieuw doen, zolang als je dat nodig hebt; Zolang als je het leuk vindt. Wat jij wilt.
Want daar gaat het om; Wat jij wilt.

Probeer het eens.

Advertenties

5 gedachtes over “Randori en tegengestelde ervaringen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s