Een overpeinzing

Eigenlijk was ik van plan een lange blog te schrijven over veiligheid, maar op de een of andere manier, blijft mijn documentje leeg.

Het ligt dit keer dus niet aan mijn laptop, want dankzij een van mijn leukste lezers, heb ik nu een exemplaar dat zichzelf niet iedere 5 minuten probeert te herstarten. Ik moet zeggen dat het best schokkend was om een half uur inspiratieloos naar een leeg documentje te kunnen staren zonder restarts, eng geratel en andere dingen van dien orde. Maar het is wel iets waar ik aan kan wennen; Het ontbreken van dit gedoe, niet van mijn inspiratie…
Dankjewel Leen!

Aangezien ik dus weinig samenhangends weet te schrijven over veiligheid wil ik het hebben over waar ik op dit moment mee bezig ben.

Het is allemaal niet zo makkelijk, dat schreef ik al. Tegenslagen horen bij het leven, maar pfoe! Ik ben altijd best wel ‘strijdlustig’ en kijk dingen graag in de ogen, ongeacht of ze moeilijk zijn; of misschien wel juist dan. De laatste tijd merkte ik dat dingen zoveel (teveel) waren dat ik de bereidheid miste om te vechten voor de doelen die ik eerst zo helder voor ogen had. Dat vond ik best wel moeilijk te accepteren. Ik ben dus uit het veld geslagen? Ik geef het dus ‘zomaar’ op? Dit is dus wie ik nu ben? Tegelijkertijd voelde het dan weer niet echt als opgeven, hoewel ik toch duidelijk niet aan het vechten was voor mijn doel.

Een paar dagen geleden las ik iets van Rory Miller; een veiligheidexpert, waar ik ook wel eens vaker over geschreven heb hier. Hij schrijft altijd over “Fighting to the goal” Er viel een kwartje: Opeens lukte het me om in plaats van op mezelf te mopperen over hoe ik mijn schouders er onder moet zetten en moet stoppen met passief te zijn, want dit is niet wie ik ben (wat dat ook moge betekenen), in te zien dat ik helemaal niet gestopt ben met vechten; met dapper zijn en krachtig en het dingen in de ogen kijken. Mijn doel is alleen veranderd.

De huidige omstandigheden maken dat dit nu de beste keuze is. Het was geen fijne keuze, maar wel een bewuste en de beste van de slechte opties die ik nu heb.

Dit zegt alles:
Ik koos zelf.
Ik ben niet passief.
Ik vecht voor mijn doel.

En als er weer ruimte voor is, zal ik een beter doel kiezen.

Niets is eeuwig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s